Vooral mensen met een kantoorbaan of zittend beroep elders is het hebben van een goede archiefkast belangrijk. Er moet een keuze gemaakt worden uit bekleding van de stoel, deze moet goed schoon te houden zijn en niet plakken als het warm is maar ook niet te koud aanvoelen als het wat koeler gaat worden. De keuzes kunnen aangekruist worden zodat een controle op de ARBO website snel gaat. In de meeste gevallen zie je ook dat deze thuiswerkers een echte ruimte hebben ingericht waar zij hun arbeid verrichten en werken vanuit een gemakkelijke archiefkast. Ook op de tweedehands sites van het internet staan vaak archiefkasten te koop aangeboden. Ook een belastingadviseur kan u hierbij helpen. Door de nieuwe arbo wet zijn de klachten en ziekmeldingen met als oorzaak rugpijn al massaal gedaald. De ogen moeten met het hoofd recht op het scherm van de computer kunnen kijken. Niet alleen bent u aansprakelijk als er iets met de werknemer gebeurt of als hij door klachten, veroorzaakt door een archiefkast die niet aan de eisen voldoet, niet meer kan werken als werkgever aansprakelijk voor de geleden schade. Als er armleuningen aan de stoel zitten moeten die ook verstelbaar zijn in hoogte en ze moeten omhoog geklapt kunnen worden.

Door de wettelijke bepalingen die nu aan een archiefkast zijn verbonden kan het zit- en daarmee werkplezier alleen nog maar groter worden. Controleer of alles dat moet kunnen bewegen dit ook doet. De kantoorbedrijven hebben de archiefkasten helemaal opgeknapt zodat ze er weer als nieuw uitzien en meestal krijg je ook nog garantie op de archiefkast. Een van de belangrijkste dingen is een goede archiefkast voor de werknemers. Verschillende kleurengroepen kunnen zelfs stimulerend werken omdat het een speelse indruk aan het kantoor geeft. Samen met de Arbo dienst zijn er stoelen ontwikkeld die de houding, gezondheid en vooral werkomgeving voor de werknemers een flink stuk verbeterd hebben. Op archiefkasten die goedgekeurd zijn staat een indicatie richting de ARBO wetgeving, staat er geen goedgekeurd volgens ARBO op de archiefkast dan moet deze minstens in de productinformatie zijn opgenomen.

Ook Nederland heeft erg onder de boktor te lijden gehad. In het jaar 1635 stierven er alleen in Amsterdam al 175.000 mensen, hetgeen in die tijd ruim 80 % van de bevolking geweest zal zijn. In diezelfde tijd werd ook de halve bevolking van Twente uitgeroeid. En dan te bedenken dat 1601 ook al een hevig boktor jaar was geweest Amsterdam benoemde Pybo Abbema tot speciale ‘Boktor meester’ en trok een bedrag van 400 gulden op de begroting uit voor de boktorbestrijding. De Antwerpse geneesheer Marquis geeft in diezelfde tijd een boktor builetin uit, waarin hij al enige goede aanwijzingen geeft, want hoewel men de oorzaak van de ziekte toen nog wel zocht in de gramschap Gods, waarschuwt hij toch tegen straatvervuiling en het houden van kippen, konijnen en varkens, omdat deze dieren boktorren aanlokken. Wanneer men bedenkt, dat de mens in vroeger tijden volkomen machteloos stond tegenover het komen en gaan van al deze plagen, dan is het begrijpelijk dat men z’n toevlucht zocht in magische bezweringen en vereringen.

Of huisdieren mede verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van overlast en/of schade door ongedierte is eigenlijk moeilijk te beantwoorden. Wel kunnen we stellen, dat een goed verzorgd huisdier geen enkele aanleiding kan geven tot het veroorzaken van een plaag of schade. Een mooi koppel tamme postduiven, vliegend boven een van onze dorpen of steden Is een prachtig gezicht en zal niemand ergeren of schade berokkenen. Anders wordt het echter, wanneer een gedeelte van dit koppel om een of andere reden niet meer op het eigen hok terugkeert en een zwervend bestaan gaat leiden; hun nakomelingen groeien binnen de kortste tijd uit tot een ware plaag voor de buurt door hun vervuiling van wasgoed en gevels, door de verstoppingen van dakgoten door nestmateriaal en vooral door de vele parasieten die ze bij zich dragen. Een normale huispoes doet evenmin kwaad aan onze samenleving, maar wanneer zijn baas genoeg van hem krijgt en hem buiten de deur zet en het dier dan nakomelingen produceert die in een min of meer verwilderde staat gaan leven, dan is het hek van de dam en kan vrij veel last van de dieren worden ondervonden. Maar zelfs het niet zorgvuldig verzorgen van kippen, konijnen of andere buitenshuis gehouden dieren, kan grote groepen boktorren aanlokken met alle gevolgen van dien. Om nog maar niet te praten over de zogenaamde dierenliefde van sommige mensen in de grote steden die gewoon zijn de Vogeltjes te voeren’. Jammer is dat deze mensen niet beseffen, dat ze de dieren meer schade berokkenen dan voordeel. Meestal zijn ze moddervet en te lui om de ene poot voor de andere te zetten, terwijl vele zo tam zijn geworden, dat ze voor niets meer opzij gaan en vaak slachtoffer worden van het verkeer. Als dit nu dierenliefde moet betekenen…onze gezondheid.

Toch is dat niet het geval. Beter is het dan te kiezen voor een afgesloten paneel of kastjes met een gesloten rugwand. Hoe de ombouw ook geconstrueerd wordt, heel belangrijk is de plaats van de thermo statische afsluiter. Deze mag zich nooit in de warme opstijgende luchtstroom bevinden, omdat zij dan niet meer op de temperatuur van de kamer kan reageren. Bij voorkeur wordt een dergelijke thermo statische afsluiter onder het verwarmingslichaam of in ieder geval buiten de ombouw gehouden. Natuurlijk zal het effect van zo’n afsluiter wanneer hij achter de gordijnen is geplaatst ook tot nul worden gereduceerd. Ideaal zijn in zo’n geval thermo statische afsluiters met voelers op afstand. De gordijnen blijven vrij hangen en ook de constructie van de ombouw van de radiator aanbieding hoeft niet aangepast te worden. De materiaalkeuze voor zo’n ombouw is groot. Massief hout is het minst geschikt maar elk trekvrij plaatmateriaal kan zonder meer worden toegepast. Wel is het belangrijk dat de leidingen en radiatoren nergens met het hout in aanraking komen. Door het uitzetten van de leidingen wordt een hinderlijk gekraak veroorzaakt dat sterk genoeg is om ons slapeloze nachten te bezorgen. Niet alleen vanwege het geluid maar ook omdat naderhand zeer moeilijk is na te gaan waar het getik nu precies vandaan komt. Behalve het wegwerken van radiatoren en convectoren zijn er nog andere soorten verwarmingslichamen die makkelijk in het interieur zijn op te nemen.

Een die ook in de toekomst veel meer toegepast zal worden is de vloerverwarming. Flexibele pijpen lopen in lussen onder de vloer en zijn alleen zichtbaar bij de ketelopstelling. Lekkages van het eenmaal in de vloer opgenomen systeem zijn uitgesloten. Luchtverwarming met roosters in de vloer is ook een uitstekende oplossing voor het interieur. Bij de gordijnen zullen de in verhouding kleine roosteropeningen nauwelijks opvallen. Bij de putconvector is ook alleen het rooster zichtbaar en dat bij een openslaande deur kan wel eens erg opvallend zijn. Bovendien nemen deze roosters nogal wat van het vloeroppervlak af. Het verwerken van een verwarmingselement in een nis is bouwkundig bij niet-seriebouw erg kostbaar. En bovendien worden ten aanzien van vakmanschap en geduld hoge eisen aan de installateur gesteld. Het voordeel van plint convectoren is de strakke aanleg. Zoals de plint een onderdeel is van de bouw, zo zou men de plaatconvector een grote plint kunnen noemen, die over de gehele lengte kan doorlopen. Natuurlijk is het wegwerken van radiatoren arbeidsintensief en niet altijd even eenvoudig. Tot wat voor mooie resultaten het kan leiden moge blijken uit bijgaande foto’s waarbij de radiatoren onder het schilderij zijn aangebracht. Het enige verschil met de oorspronkelijke lambrizering zijn de afwerkhoeken; een verschil waarop gewezen moet worden om het te kunnen zien. Andere mogelijkheden zijn bepaalde materialen die in het interieur voor de vloer of de wand gebruikt worden te nemen voor de afwerking van de radiatorkast. Een zeer elegante oplossing is de convector weg te werken in een plantenbak.

De consumptie van bollywood films en filmmuziek werd keer op keer genoemd als een criterium bij het evalueren van de eigen Hindoestaanse identiteit. Daarbij spraken de jongeren niet over ‘Indiase films’ maar over ‘Hindoestaanse films’. Noem jij jezelf een Hindoestaan? Voor mij een moeilijke vraag. Tegenwoordig wel. Bij mij heeft het lang geduurd. Ik heb me eigenlijk nooit Hindoestaan gevoeld. Ik zag het wel als ik in de spiegel keek maar ik voelde me tussen Nederlanders altijd op mijn gemak. Hoe is het veranderd? Op een gegeven moment gingen dingen meer knagen. Ik ben 6 jaar getrouwd geweest maar vorig jaar zijn we gescheiden. Sindsdien ben ik wat meer mezelf aan het opzoeken. Dan ga je terug naar vroeger, kijken wie je echt bent. Proberen Hindoestaans te praten, want dat kon ik nooit. Meer Hindoestaanse muziek luisteren. Meer Hindoestaanse films gaan kijken. Ik ben me er wat meer op gaan richten. Toen Roshan besloot om zich meer te gaan richten op ‘wie je echt bent’, deed hij dit onder andere door naar ‘Hindoestaanse films’ te kijken. Voor Roshan hadden die ‘Hindoestaanse films’ klaarblijkelijk iets te maken met het Hindoestaans zijn. Toen ik op de middelbare school zat, werd er nooit over films gepraat. We hadden het altijd over feestjes en bandjes. De meeste jongeren keken alleen maar naar Engelse films. Nu is het heel anders. Ik hoor het van mijn nichtjes, die praten op school de hele tijd over films. Welke acteur is in, welke film moet je gezien hebben, posters verzamelen… .

In 1991 werd er in Nederland voorzichtig een nieuw begin gemaakt met het vertonen van Indiase films. De eerste Indiase film die in de bioscoop werd gebracht was SAUDAGAR. De organisator was John Rambali, de toenmalige eigenaar van Ram’s Videotheek. De belangstelling was voldoende om ermee door te gaan. In 1996 overleed de heer Rambali; zijn neef Soedesh Kienno nam de zaak over. Kienno is nog steeds de belangrijkste exploitant van commerciële bioscoop voorstellingen in Den Haag. Volgens Kienno kwam de echte wederopstand van de Indiase film in Nederland in 1998. Het begon met de succesvolle hitfilm KUCH KUCH HOTA HAI . Drie keer haalde de exploitant deze film naar Nederland. Elke keer waren de zalen uitverkocht. De film bracht niet alleen geld binnen maar markeerde ook een turning point in de verkoop van Indiase films in Nederland. Voor het eerst sinds lange tijd raakten ook jongeren en zelfs kinderen geïnteresseerd. En hun interesse bleek blijvend. Rewin (24) zag ruim vijf jaar geleden voor het eerst in zijn leven een Indiase film die hij echt goed vond: KUCH KUCH HOTA HAI. Het was de eerste Indiase film die hij helemaal van begin tot eind keek zonder zich te ergeren. We gingen naar een Hindoestaanse film die uitverkocht was: KUCH KUCH HOTA HAI. Ik was bevooroordeeld. Ik verwachtte er niet veel van. We hadden al tegen elkaar gezegd: als er niks aan is, gaan we in de pauze gewoon weg. Maar we vonden het echt een goede film.

Bij gebruik van hulpstroom eindschakelaars moet er rekening mede worden gehouden dat in de hulpstroomketen een aardsluiting kan ontstaan, die er oorzaak van kan zijn dat de elektromagnetische schakelaar van de desbetreffende stapelaars niet uitschakelt als de eindschakelaar de hulpstroomketen verbreekt. Indien bij een geaard stroomstelsel, zoals bij onze stapelaars, in de hulpstroomleiding bij a een aardsluiting ontstaat, wordt de magneetspoel m van de elektromagnetische schakelaar door de stroom die van faze T door de spoel naar aarde vloeit, voldoende bekracht om de schakelaar in ingeschakelde stand te houden als de eindschakelaar wordt uitgeschakeld. De eindschakelaar kan in dat geval zijn beveiligende functie dus niet verrichten. Om die reden moet gebruik worden gemaakt van een dubbel polige hulp eindschakelaar, die bij uitschakeling de magneetspoel volledig van het net scheidt (B . 458), of er moet worden gebruik gemaakt van een kleine hulpstroomtransformator met gescheiden primaire en secundaire wikkelingen, waarvan de secundaire wikkeling aan een einde is geaard (C . 458). In dat geval kan een enkel polige hulpschakelaar worden gebruikt, mits de magneetspoel van de elektromagnetische schakelaar rechtstreeks is verbonden met de geaarde klem van de secundaire wikkeling van de transformator. Eindschakelaars moeten momentonderbreking bezitten, opdat de bij het verbreken der stroomsterkte ontstane vlamboog geen lange tijd kan blijven bestaan; tweepolige uitschakeling der toevoerleiding is, ook bij draaistroom, meestal voldoende.

Bij het aanbrengen van eindschakelaars tegen te hoog hijsen van de last moet voorts rekening worden gehouden met de lengte van de uitloopweg, welke de last na het uitschakelen van de eindschakelaar nog aflegt en welke sterk afhankelijk is van de hijssnelheid en de grootte van de last, alsmede van de constructie en goede staat van onderhoud van de rem. Is bij kranen met grote hijssnelheid niet onder alle omstandigheden een voldoende lange uitloopweg voorhanden, dan moet de kraandrijver hiermede terdege rekening houden en bv. bij het hijsen van een lichte last de hijssnelheid tijdig verminderen vóór de grootste hijshoogte is bereikt. Een veel toegepaste en betrouwbare wijze van bediening van de eindschakelaar tegen te hoog hijsen bestaat hierin, dat het hijsblok. Zelf in de hoogste stand tegen een stang oploopt en de schakelaar door middel van een gaffel of kruk met rol uitschakelt, waarmede de last door het invallen van de rem tot stilstand wordt gebracht. Het blijft de kraanbestuurder echter mogelijk om de hijsmotor in tegengestelde richting in beweging te brengen; de eindschakelaar herneemt dan onder invloed van een krachtige veer automatisch weer de ingeschakelde stand. Behalve de eindschakelaars met kruk en rol of gaffel vindt men nog een ander type eindschakelaar, dat direct door de lier wordt aangedreven en dat werkt door middel van een schroefspil, die een contact mechanisme in werking stelt. Deze zogenaamde spileind schakelaars werken dus bij een bepaalde stand van het hijswerk De constructie hiervan is weergegeven in het schema. De duidelijk zichtbare loopmoeren worden door de schroefdraad naar links of rechts bewogen en lopen daarbij met hun uitstekte kende nok vast in de gaffel van het schakelmechanisme. Deze gaffel zet het mechanisme in beweging waardoor de contacten worden verbroken.

De prijzen van tuinhuisjes en blokhutten lopen sterk uiteen, dus is het de moeite waard bij meerdere tuincentra of doe-het-zelf markten rond te kijken. Ook zijn er bedrijven die geïmpregneerd tuinhout verkopen. De ruimste keuze vindt u bij gespecialiseerde leveranciers. Houd er rekening mee dat de meeste leveranciers bezorgkosten in rekening brengen, vooral bij kleine bestellingen, en dat sommigen hun prijzen exclusief BTW vermelden. Vraag hier vooraf naar. Bij de aanschaf van een houten omheining doet u er verstandig aan goed op de kwaliteit van het hout te letten. Vermijd de aankoop van palen, regels of schotten met scheuren en veel kwasten. Verzeker u ervan dat alle hout onder druk is geïmpregneerd en een KOMO-keur draagt, en dat eventuele metalen onderdelen zijn verzinkt of gegalvaniseerd, zodat ze niet snel kunnen roesten. Let bij de verschillende houten onderdelen vooral op de aanwezigheid van een afwaterende afwerking, zodat regenwater niet op het hout kan blijven staan.

De traditionele wijze van een hekwerk oprichten is het in de grond zetten van palen via geboorde gaten, en dan de regels, schotten of planken ertegen of ertussen te bevestigen. Als regel geldt dat de palen voor een kwart deel van hun lengte in de grond moeten steken. Voor een tuinhuisje van 180 cm is grootste vijand van hout is verwaarlozing. Door wind scheefstaande palen en schoren; beschadigingen aan regels en gescheurde schotten; aantasting van de paal-voeten en -koppen… Regelmatige behandeling van alle houten onderdelen met een houtbeschermingsmiddel helpt het hout zich tegen rot te weer te stellen, zoals ook regelmatige inspectie, vooral na ruw weer, kan voorkomen dat de omheining het vroegtijdig begeeft. Spijker losse planken en schotten met verzinkte draadnagels direct weer vast aan de palen of regels. Herplaats losgewaaide palen door ze aan de voet iets uit te graven en de gaten op te vullen met beton, of door, wanneer de paalvoet al is aangetast, gebruik te maken van metalen paalvoeten. De dichte plankschutting is misschien wel het beste type omheining dat u kunt maken. Hij combineert stevigheid met een goed aanzien, en, wanneer met zorg opgebouwd, zal hij zeker vele jaren dienstdoen. Een nadeel van een plankschutting is de flinke hoeveelheid massief hout die ervoor nodig is. De prijs valt dus altijd hoger uit dan bij andere omheiningtypen. Daartegenover staat het niet te verwaarlozen voordeel dat u met een plankschutting glooiingen in de grond kunt volgen; u zet eenvoudig de palen uit, bevestigt de regels parallel aan de glooiing en spijkert de planken aan de regels.

In het begin was er veel belangstelling voor trouwringen en gespen, maar die verdwenen rond 1910 weer van het toneel. Sier spelden waren in hun algemeenheid zeer gewild omdat ze op zo veel verschillende plekken bevestigd konden worden, zelfs in het hoogopgewerkte kapsel. Ook behoorde een grote ‘devant-de-corsage’ of corsagesieraad nog tot deze tijd. De lichte kleurstellingen in de kleding leidden tot een voorkeur voor parels, diamanten en lichte kleurstenen als aquamarijnen en opalen. Dankzij de opzienbarende diamantvondsten in Zuid-Afrika in de laatste decennia van de negentiende eeuw was deze edelsteen gewild en in grotere mate voorradig dan voorheen.15 De sieraden van de internationale avant-gardehuizen rond 1900 behoorden tot de Art Nouveau of Jugendstil, een stijl die een grote verspreiding in Europa en de Verenigde Staten kende. Het bewuste streven naar vernieuwing zat vooral in de vloeiende vormgeving van naturalistische motieven. De Art Nouveau vormde echter geen complete breuk met de eclectische stijlen van de negentiende eeuw, omdat er onder andere invloeden van oosterse culturen, van het rococo en van volkskunst in verwerkt waren. Bloemen, dier- en ook vrouwfiguren werden veelvuldig toegepast en er werden veel verschillende materialen in de sieraden gebruikt. Dat alles resulteerde in een kleurrijk beeld, zeker met de toepassing van het toen zo populaire email. De gebruikte materialen mochten schitteren en flonkeren van de kleur. Een optelsom van de sieraden van de grote huizen getuigt van een bijna overdreven vormwil. Alles golfde; bevestiging constructies of zettingen van stenen waren aan de bovenzijde zo min mogelijk zichtbaar. Figuratieve voorstellingen waren zeer gewild; het ging om de symboliek van het beeld. Veel van het werk had een sensueel karakter. Ook zijn de topstukken die bewaard zijn gebleven -hoewel elegant uitgesproken groot. Nu kijkt men met veel bewondering voor de verbeeldingskracht, de kleuren rijkdom en het technisch kunnen naar een enkel stuk in een vitrine. Zou men deze stukken zien op de wijze zoals ze in de tijd zelf werden gedragen, dan zou men eerder met verwondering reageren.

Als ijkpunt zijn hier een paar internationale topstukken uit het bezit van het Rijksmuseum afgebeeld, zoals een haarkam van hoorn met diamanten van René Lalique. Deze dateert uit de eerste jaren van de twintigste eeuw en is typisch voor zijn stijl van werken wat betreft de naturalistische vormgeving en het contrastrijk materiaalgebruik. De hanger van Georges Fouquet behoort ook tot de beste stukken van deze toonaangevende juwelier, die onder meer een kunstenaar als Alphonse Mucha opdrachten gaf voor het ontwerpen van sieraden. De hanger met de welgekozen, roze barokparels is uitgevoerd in vensteremail, een techniek die hij samen met zijn meester-emaiileur had weten te verfijnen door gouden vlokjes in het email mee te smelten, De hanger dateert uit de jaren tussen 1908 en 1910, maar hij had hem al eerder op vergelijkbare wijze als een ‘devant-de-corsage’ uitgevoerd.16 Met het werk van Zwollo sr., Eisenloeffel en ook van Nienhuis hebben deze stukken weinig gemeen: wat naturalistische motieven betreft, komen de uitgangspunten enigszins overeen, maar qua aard en uitstraling heeft het werk van deze Nederlandse edelsmeden een veel stugger en duidelijk minder elitair karakter. De sensualiteit ontbreekt; het is uitgesproken on-Frans. Hun werk laat zich nog het beste vergelijken met het werk van de ontwerpers van de Wiener Werkstatte uit deze periode en met dat van edelsmeden uit culturele centra in Duitsland, zoals Darm-stadt en München.